Şu gök kubbe altında söylenmemiş söz yokmuş. Fark, sadece nasıl söylendiğinde. Nice nasihatler, nice kıssadan hisseler özdeyişler… Kaçından ders çıkarıyoruz acep hayata dair, kaçını dinliyoruz? Tamam, bundan sonra şöyle bir insan olacağım diye kaçıncı kez kendimizi kandırıyoruz? Bir şeylere karar verememe üstümüze yok ama uygulamada nasılız? Bakıyorum da herkes köşede birçok şey söyleyip eleştiride bulunuyorda; iş, fikirleri hayata geçirmeye gelince başarısız oluruz nedense. Acaba diyorum biraz kendimize güvenimiz mi az? İşi kurtaramama korkusu bizi hareketsiz mi kılmakta?
“Biri Bizi Gözetliyor” ve benzeri programlarda insanların yaptıkları her şeyi saniye saniye izledi milyonlarca kişi. Ben de hayretler içinde izleyenleri izledim. Ne buluyorlar bu insanları saniye saniye izlemekte? Bu kadar mı meşgalesiz, bu kadar mı meraklılar? Hiç yapılacak işleri yok mu? Bütün bunları düşünüp durdum. Neden bizim dışımızdakilerin hayatları bu kadar cezbedici geliyorki bize?
İlginçtir, insanoğlu ilk astronomiyle ilgilenmiş en son psikolojiyle. Bizden uzak şeyleri merak etmişiz de, ruhumuza yolculuğu en sona bırakmışız. Önce kendimizi keşfetmek lazımken, hayatlarını gününü gün ederek geçirenler, sırf milleti oyalasın diye yapılan sahte kavgalar ve yalan aşklar kuşatmış hayatımızı. Öyle kolay ki insanları uyutmak!
Bu gizli kameralar haber programlarında da kullanıldı birçok kez. İnsanların ne pislikleri çıktı ortaya, ne dükkanlar kapatıldı, ne insanlar iflas etti!
Yine de bir takım gazeteciler tarafından korunan kişiler burnumuzun dibinde gündemi her gün meşgul etmekte. Hiç düşünmüyor muyuz, her an izlendiğimizi? Birilerinden gizli bir iş yapmak mümkün belki ama Yaradan’dan değil. “İnsanların görmesini istemediğin şeyi nefsinle yalnız kaldığın zamanda yapma” diyor Sevgili Peygamberimiz. Asıl önemli olan bu işte…
Başak ÖZMEN
